spokojna lublin okulista

PGC-1. ulega zwiększeniu w odpowiedzi na sygnalizację a-adrenergiczną, zgodnie z zaangażowaniem tego szlaku w termogenezę. Aktywowany stresem MAPK p38 aktywuje PGC-1. zarówno poprzez zwiększenie PGC-1. stabilność białka i promowanie dysocjacji represora (21, 54, 55). p38 także zwiększa mitochondrialne FAO poprzez selektywną aktywację PGC-1. partner, PPAR. (56). Odwrotnie, szlak ERK-MAPK dezaktywuje PPAR. / RXR. kompleks przez bezpośrednią fosforylację (57). W związku z tym, różne kończyny szlaku MAPK wywierają przeciwne wpływy regulacyjne na PGC-1. kaskada. Ostatnio NO pojawił się jako nowa cząsteczka sygnalizacyjna proponowana do integracji szlaków zaangażowanych w regulację biogenezy mitochondrialnej. NO indukuje proliferację mitochondrialną i zwiększa sprzężone oddychanie i zawartość ATP w wielu typach komórek za pośrednictwem szlaku zależnego od cGMP (58, 59). Wydaje się, że wpływ NO / cGMP pośredniczy, przynajmniej częściowo, w aktywację transkrypcyjną PGC-1. poziomy ekspresji (58). Ostatnie dowody wskazują również na sygnalizację Ca2 + w kontroli PGC-1P / PPAR. ścieżka regulacyjna. Transgeniczne myszy z nadekspresją konstytutywnie aktywnej kalcyneuryny (Cn) lub kinazy zależnej od Ca2 + / kalmoduliny (CaMK) w mięśniu szkieletowym wykazywały wzrost PGC-1. ekspresja i ekspansja wolnozmiennych włókien utleniających i biogenezy mitochondrialnej (22, 60, 61). Aktywacja PGC-1. przez Cn i CaMK pośredniczy transkrypcja przez odpowiednio czynnik wzmacniający miocyty 2 (MEF-2) i białko wiążące element odpowiedzi cAMP (CREB) (62). W sercu trening siłowy aktywuje szlaki Cn i CaMK pokrywające się z utrzymywaną lub ulepszoną funkcją mitochondrialną; jednak paradoksalnie nadekspresja konstytutywnie aktywowanych form Cn lub CaMK powoduje zmniejszenie oksydacji mitochondriów i niewydolności serca (63. 65). Ostatnie badania wykazały, że Cn i CaMK zarówno aktywują PGC-1. ekspresja w miocytach sercowych, ale mają wyraźny wpływ na dalsze cele PGC-1. ścieżka (66). CaMK aktywuje geny zaangażowane w utlenianie glukozy i mitochondrialny transport elektronów, podczas gdy Cn selektywnie aktywuje mitochondrialne geny enzymów FAO. Uważa się, że selektywne działanie Cn jest pośredniczone, częściowo, przez bezpośrednią transkrypcyjną aktywację PPAR. gen. Zgodnie z wynikami uzyskiwania funkcji, zmniejszenie aktywności katalitycznej Cn poprzez specyficzną dla serca delecję podjednostki regulacyjnej CnB prowadzi do zmniejszenia PGC-1. i PPAR. ekspresja i obniżenie poziomu enzymów FAO (66). Zaburzenia w sygnalizacji PGC-1 / PPAR w sercu z hipertrofią i niewydolnością W wielu badaniach wykazano zmienioną preferencję względem serca w przerośniętym i upośledzającym sercu. Jednak kierunek przesunięć paliwa. zmienia się wraz z etiologią i nasileniem dysfunkcji komorowej. Badania wykorzystujące modele zwierzęce przerostu komorowego z powodu nadciśnienia lub przeciążenia ciśnieniem narzuconym konsekwentnie wykazały przesunięcie mięśnia sercowego z FAO w kierunku utleniania glukozy (67. 72). Zmiany w ekspresji genów w przerośniętym sercu, w tym obniżenie poziomu mitochondrialnych enzymów FAO, są zgodne z obserwowanymi zmianami metabolicznymi (73, 74). Wyniki badań przesuwających się substratów energetycznych w wadliwym sercu, szczególnie u ludzi, nie doprowadziły do jednoznacznego wniosku. Niektórzy badacze wykazali, że ekspresja genów FAO i odpowiadających im aktywności enzymatycznych jest zmniejszona w niedziałającym gryzoniu i ludzkim sercu (70, 73, 75). Zgodnie z tymi odkryciami, ostatnie badania tomografii pozytronowej serca (PET) u ludzi wykazały odejście od stosowania FA z nadciśnieniowym przerostem serca i idiopatyczną kardiomiopatią (76, 77)
[hasła pokrewne: metatarsalgia, mastocytoza, lamblia objawy ]