Ehrlichia ewingii, nowo rozpoznany agent ludzkiej erlichiozy czesc 4

Wszyscy czterej pacjenci zareagowali na leczenie doksycykliną. Dane kliniczne dla wszystkich czterech pacjentów zestawiono w Tabeli 1. Pacjenci i 4 opisano szczegółowo poniżej.
Pacjentem był 11-letni chłopiec z południowego Missouri, który otrzymał przeszczep nerki od żywego pokrewnego dawcy w 27 miesiącu życia. W maju 1996 roku rozwinęła się gorączka, ból głowy, przekrwienie błony śluzowej nosa, ból mięśni i sztywność karku. Pacjent miał psa i był narażony na kleszcze przy wielu okazjach w ciągu miesiąca poprzedzającego chorobę. Badanie fizykalne wykazało ostrą chorobę z łagodną limfadenopatią szyjną, pachową i pachwinową. Liczba białych krwinek wynosiła 4500 na milimetr sześcienny, poziom hemoglobiny wynosił 9,7 g na decylitr (6,0 mmol na litr), liczba płytek krwi wynosiła 105 000 na milimetr sześcienny, a poziom kreatyniny wynosił 1,3 mg na decylitr (115 .mol na litr; poprzednia wartość podstawowa podczas regularnej obserwacji po transplantacji, 1,0 mg na decylitr [88,4 .mol na litr]). Rutynowe hodowle bakterii krwi i testy PCR krwi były negatywne dla wirusa cytomegalii i wirusa Epsteina-Barr. Chłopcu podawano dożylnie wankomycynę, ceftazydym i doksycyklinę. Próbka krwi uzyskana w dniu przyjęcia była negatywna dla E. chaffeensis w teście PCR. W trzecim dniu w szpitalu nie zaobserwowano żadnych drobniaków na rozmazie krwi obwodowej. Leczenie doksycykliną przerwano po pięciu dniach.
Tydzień po wypisaniu ze szpitala stan chłopca poprawił się. Test PCR o szerokim zakresie dla próbki krwi początkowo testowanej pod kątem E. chaffeensis następnie przebadano pod kątem ehrlichii, a leczenie doksycykliną wznowiono i kontynuowano przez 10 dni. Próbka surowicy uzyskana podczas rekonwalescencji i testowana za pomocą pośredniego testu immunofluorescencyjnego zawierała przeciwciała reaktywne z E. chaffeensis przy miano co najmniej 2048. Nie wykryto przeciwciał przeciwko czynnikowi ludzkiej granulocytowej erlichiozy lub ricketci.
Pacjent 4 był 65-letnim mężczyzną z historią przewlekłej obturacyjnej choroby płuc i nadciśnienia. W sierpniu 1998 roku rozwinęła się infekcja dróg oddechowych, która była leczona amoksycyliną i 60 mg prednizonu dziennie, a następnie zmniejszała dawkę. Dwanaście dni później rozwinął się silny ból głowy. Pacjent regularnie kontaktował się z psem i wędrował po lesie, usuwając kleszcz z lewego ramienia kilka dni przed wystąpieniem objawów. Podczas badania jego temperatura wynosiła 39,3 ° C, a częstość jego tętna wynosiła 100 uderzeń na minutę. Jego szyja była giętka, a dźwięki oddechu po prawej były zmniejszone. Wątroby i śledziony nie były wyczuwalne i nie było limfadenopatii. Liczba białych krwinek wynosiła 6800 na milimetr sześcienny, z 79% neutrofilami, 9 procentami limfocytów, 9 procentami monocytów, procentem eozynofilów i 2 procentami bazofilów; poziom hemoglobiny wynosił 9,4 g na decylitr (5,8 mmol na litr), a liczba płytek krwi wynosiła 54,000 na milimetr sześcienny.
Ryc. 1. Ryc. 1. Wykrywanie Morulae w próbkach od pacjenta 4. W panelu A rozmaz krwi obwodowej ujawnia morulę (strzałkę) w neutrofilu (plama Wrighta, × 1000). W panelu B, preparat cytrynowy płynu mózgowo-rdzeniowego ukazuje morulae (strzałki), które pierwotnie zidentyfikowano jako gram-ujemne coccobacilli (plama Grama, x 1000).
Nakłucie lędźwiowe ujawniło ciśnienie otwarcia wynoszące 20 cm wody
[podobne: Enterolnutrend, belimumab, sklerodermia ]
[podobne: lewoskrętna witamina c, lipaza lipoproteinowa, łupież tłusty ]