Ehrlichia ewingii, nowo rozpoznany agent ludzkiej erlichiozy ad 5

Płyn mózgowo-rdzeniowy zawierał 774 białych komórek na milimetr sześcienny, z 95% neutrofili i początkowo podawano, że zawiera wewnątrzkomórkowe gram-ujemne coccobacilli. Rozpoczęto terapię ceftriaksonem. Następnie, badanie rozmazu krwi obwodowej ujawniło morłoki u około 50 procent neutrofili i u kilku eozynofilów (Figura 1A), a po ponownym wykryciu rozmaz płynu mózgowo-rdzeniowego zawierał korę neutrofilową (Figura 1B). Rozpoczęto leczenie doksycykliną pod kątem możliwej erlichiozy. W teście PCR z szerokim zakresem ehrlichii wykryto DNA erlichi we krwi i płynie mózgowo-rdzeniowym, a badania serologiczne wykazały, że miała miejsce serokonwersja do E. chaffeensis (Tabela 1). Pacjent otrzymał dwutygodniowy kurs doksycykliny i bez powikłań. Badanie molekularne próbek
Analizy PCR próbek od pacjentów 1, 2, 3 i 4 dały pozytywne wyniki w teście PCR o szerokim zakresie i negatywne wyniki w testach specyficznych dla E. chaffeensis i czynnika ludzkiej granulocytowej erlichiozy.
Sekwencjonowanie produktów PCR
Tabela 2. Tabela 2. Sekwencje nukleotydowe produktów PCR od 4 pacjentów z zakażeniem Ehrlichia ewingii i 12 z zakażeniem E. chaffeensis. Aby zidentyfikować organizm odpowiedzialny za pozytywne wyniki testu PCR szerokozakresowego dla czterech pacjentów, produkty tego testu zsekwencjonowano. Sekwencje wszystkich czterech pacjentów były identyczne: wszystkie różniły się w 12 pozycjach nukleotydowych od znanej sekwencji E. chaffeensis (numer dostępu w GenBank, M73222), ale pasowały do znanej sekwencji genu 16S rRNA E. ewingii (numer dostępu do GenBank, U96436). (Tabela 2). Ponadto, cztery sekwencje zawierały insert o długości 2 pz, nieobecny w sekwencji E. chaffeensis. Wszystkie te różnice mieściły się w obrębie segmentu 28 pz od pozycji 54 do 81 genu rSNA E. ewingii 16S. Sekwencje od 12 pacjentów, u których zakażenie E. chaffeensis zostało zdiagnozowane na podstawie pozytywnych wyników specyficznych dla E. chaffeensis PCR, były identyczne względem siebie i sekwencji E. chaffeensis.
Sekwencjonowanie genu rRNA 16S
Częściowe i prawie pełnej długości sekwencje genów rRNA 16S otrzymano z próbek krwi od pacjentów 3 i 4. Segment 750-bp od końca 5 genu 16S z Pacjenta 3 i fragmentu o długości 951 pz i 1284 pz od Pacjenta 4 zostały amplifikowane i zsekwencjonowane. Wszystkie sekwencje były identyczne z odpowiadającą sekwencją 16S rRNA E. ewingii.
Test PCR dla E. ewingii
Figura 2. Figura 2. Żele barwione bromkiem etydyny produktów testów PCR dla Ehrlichia. Panel A pokazuje wyniki testów szerokozakresowych dla ehrlichia; Panel B, testy specyficzne dla E. chaffeensi s; Panel C, testy specyficzne dla czynnika ludzkiej granulocytowej erlichiozy; i Panel D, testy specyficzne dla E. ewingii. MW oznacza znaczniki masy cząsteczkowej. W każdym panelu, ścieżka pokazuje kontrolę pozytywną dla E. chaffensis u pacjenta; ścieżka 2 oznacza kontrolę pozytywną dla czynnika ludzkiej granulocytowej erlichiozy (plazmid pDGE-2, zawierający gen rRNA 16S czynnika ludzkiej granulocytowej erlichiozy [udostępnionego przez Dr. R. Massung, CDC]); ścieżka 3 an E
[więcej w: agaricus, buprenorfina, bikalutamid ]
[podobne: łuszczyca stawowa, malwa czarna, mastocytoza ]